• Familie Kamphuis

    Op deze site is van alles te vinden over onze grote passie " de hovawart". De hovawart is een zeer oud Duits gebruikersras. De naam stamt uit het hoog Duits: Hova (erf) wart (waker). Veel plezier met Dalli, onze hovawart. groetjes Gerard en Miny.

  • Op de hoeve

    Op onze hoeve kan Dalli heerlijk ravotten en spelen..

  • Bruno vom Dalhauk roepnaam Rex

    Rex is op 23 februari naar de hondenhemel gegaan, daar mag hij spelen met zijn vriendjes. Hij rust zacht bij zijn vriendje Astor op het erf waar hij zijn hele leven heeft gespeeld. Voor altijd in ons hart.

  • Dalli Ut"n Duvelsmoor Roepnaam Dalli

    Dalli is onze jongste Hovawart, die het heerlijk vindt om het stokje van Rex over te nemen tijdens de shows.

  • De buren

    De buren komen ook regelmatig even langs om Dalli te begroeten..

 Geesteren
Overijssel

vd Langemaatshoeve

alles over onze hovawart

De geschiedenis van de Hovawart in Nederland.

Na de tweede wereldoorlog was het aantal fokhonden sterk teruggelopen. In het begin werkten de fokkers zelfstandig, maar na enige tijd vormden ze regionale fokgroepen. Zo ontwikkelden zich verschillende Hovawart types. In 1948 werd in West-Duitsland de “Rassezuchtverein für Hovawart-Hunde e.V.” opgericht, bestaande uit verscheidene regionale groepen. Deze vereniging werd lid van het “Verband für das Deutsche Hundewesen”, de Duitse nationale overkoepelende organisatie. Het ras wordt sinds 1959 als raszuiver beschouwd.

De ”Spezialzuchtgemeinschaft Hovawartzüchter” werd opgericht in het voormalige Oost –Duitsland en stelden een eigen stamboek samen. De politieke ontwikkelingen dreven de twee clubs verder uit elkaar, maar na de eenwording van Duitsland bleek dat de Hovawarts uit oost en west uiterlijk gelijk waren gebleven. Vandaag de dag zijn de meeste fokkers en eigenaren van Hovawarts in Duitsland lid van de “Rassezuchtverein für Hovawart-Hunde e.V.” Meyer-Busch, de voorvader van alle hedendaagse Hovawarts. Hij werd vader van 32 nesten en kan in menige stamboom worden teruggevonden.

 De eerste Hovawart werd in Nederland binnengebracht in 1956. Het was een blonde teef genaamd Baloe von Gila, de eigenaar was mevrouw Fremery-Ledoux. Twee jaar na het importeren van Baloe liet mevrouw Fremery Baloe zien op de “Winner” hondenshow in Amsterdam. Daar ontstond de interesse in Nederland voor de Hovawart. Op 11 november 1959 werd de Hovawart Club Nederland gesticht. In 1963 werd de Hovawart en de Club erkend door de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in Nederland.

Karakter van de Hovawart

De Hovawart is een erkende werkhond voor veelzijdig gebruik. Van aanleg evenwichtig en goedaardig bezit hij: beschermdrift, vechtdrift, zelfverzekerdheid en belastbaarheid, middelmatig temperament en een zeer goede neus. De harmonisch op elkaar afgestemde lichaamsverhoudingen en een bijzondere binding met zijn familie maken hem in het bijzonder tot een uitmuntende, begeleiding-, waak-, verdediging-, redding- en speurhond. Mensen die een Hovawart willen houden, moeten zich realiseren dat zij daarvoor aan zekere eisen dienen te voldoen: overwicht, ervaring en inzicht in de aard van hun hond. Met daarbij de bereidheid veel tijd aan de opvoeding te besteden.

 

 

Opvoeding van de Hovawart

De hovawart is van oorsprong een eigenzinnige hond die zelf bepaalde wanneer hij moest optreden met een middelmatig temperament. Vroeger bewaakte hij het boerenerf. De melk moest als de boer niet thuis was opgehaald kunnen worden de post moest bezorgd kunnen worden. Werd er echter in afwezigheid van de boer een koe van stal getrokken, dan kwam deze niet van het erf. Dit gebruiksdoel zorgt ervoor dat ook nu de hovawart nog eigenzinnig is en van nature geen grote "will to please" heeft. Hij probeert zodra hij/zij de kans heeft in rangorde te stijgen. Om deze reden heeft de hovawart een consequente en duidelijke opvoeding nodig waarbij hij wel in zijn waarde word gelaten. De hovawart is pas op late leeftijd volwassen (teef met 3 en reu met 4,5 jr.) en het opvoeden loopt ook tot die tijd door. 

 

Rasstandaard van de Hovawart

 Land van oorsprong: Duitsland

 

 Gebruik: werkhond 

 

 Indeling in de F.C.I:

 

 Groep 2: Pinschers, Schnauzers, Molossers en Zwitserse Sennenhonden Sectie 2.2: Molossers en Berghonden met werkhonden diploma.

 

Kort historisch overzicht

 De Hovawart is een zeer oud Duits gebruikshondenras. De naam stamt uit het middel hoog Duits: Hova = de hof (boerenerf) en wart (de waker). Sinds 1922 werd de Hovawart, door dezelfde type honden te kruisen, teruggefokt. Bovendien vonden kruisingen met Duitse Herdershonden, New Foundlanders, Leonbergers en andere hondenrassen in de eerste jaren van de fokkerij plaats.

 

Algemeen voorkomen van de hond

 De Hovawart is een krachtige, middelgrote gestrekte, langharige gebruikshond. De verschillen tussen de geslachten zijn in het bijzonder aan de vorm van het hoofd en de lichaamsbouw duidelijk herkenbaar. De reuen moeten volledig ontwikkelde testikels hebben.

 

 

Belangrijke lichaamsverhoudingen

De lichaamslengte bedraagt tenminste 110% tot 115% van de schofthoogte.

Hoofd

 

De neusrug is recht en vormt een parallel met de schedel. De voorsnuit en de schedel zijn ongeveer even lang. De hoofdhuid ligt strak aan.

Bovenzijde hoofd

 

Schedel: het krachtige hoofd heeft een brede, gewelfde schedel.

Stop: goed herkenbaar.

Aangezichtsschedel

 

Neus: de neusgaten zijn goed ontwikkeld. Bij zwartblonde en zwarte honden is de pigmentering zwart; pigmentering bij blonde honden: zwart, wisselneus toegestaan.

Voorsnuit: krachtig; zowel van opzij als ook van bovenaf gezien "verjüngt sich wenig" (wordt naar de neusspiegel toe smaller).

 

Lippen: de lippen liggen goed aan. Tanden/gebit: de Hovawart heeft een volledig, krachtig schaargebit met 42 tanden volgens de tandformule. De tanden staan kaarsrecht in de kaak. Tanggebit is toegestaan.

 

Ogen: de ogen zijn ovaal, noch uitpuilend noch diepliggend. De kleur is donker - tot middelbruin. De oogleden sluiten strak aan.

 

Oren: de los aanliggende driehoekige hangende oren zijn hoog en wijd uit elkaar staand aangezet, verbreden optisch de schedel en reiken in hun lengte tot minstens de mondhoek. De punt is licht afgerond. In ruststand liggen ze vlak aan, bij alertheid kunnen ze wat naar voren gericht gedragen worden. De voorkant ligt ergens in het midden tussen de ogen en het achterhoofdsbeen.

 

De krachtige nek is middellang, en de keelhuid ligt strak aan.

 

Lichaam

 

Rug: de rug is recht en stevig

Lendenen: de lendenen zijn krachtig en wat langer als het bekken.

Bekken: Het bekken is licht afvallend en middellang.

Borst: De borst is breed ,diep en krachtig.

Staart

 

De bossig behaarde staart reikt tot onder het spronggewricht, maar niet tot de grond. Ze wordt afhankelijk van de stemming van de hond tot over de rug gezwaaid omhoog of omlaag hangend gedragen.

Ledematen

 

Voorhand: de voorpoten zijn krachtig en van voren en van opzij gezien, kaarsrecht gesteld.

Schouders: zeer goed bespierd. Het schouderblad is lang en goed schuin terug liggend.

Opperarm: lang en ligt dicht tegen het lichaam aan.

Ellebogen: goed aanliggend aan de borstkas.

Voorvoetwortelgewricht: krachtig. Voormiddelvoet: matig schuin gesteld.

Achterhand: de achterpoten zijn krachtig en van achteren gezien, kaarsrecht gesteld. De achterhand is goed gehoekt. Boven- en onderschenkel: zeer goed bespierd.

Spronggewricht: krachtig en goed laag gesteld.

Voeten: de voeten zijn rondachtig, krachtig en compact. De tenen zijn gewelfd en sluiten nauw aan elkaar aan. Wolfsklauwen zijn te verwijderen, met uitzondering van die landen, waar dit bij de wet verboden is. De teennagels bij zwartblonde en zwarte honden zijn zwart gepigmenteerd. De teennagels bij blonde honden kunnen minder gepigmenteerd zijn.

Gangwerk

 

De Hovawart beweegt zich in alle gangen van voren en achteren gezien rechtlijnig en ruim uitgrijpend. De draf is ver uitgrijpend met goede stuwing vanuit de achterhand.

Huid

 

De huid is in totaal strak aanliggend. Bij zwartblond en zwarte honden heeft de huid een blauwachtige schijn, bij blond een meer roze schijn.

Beharing

 

Het krachtige lange haar is licht golvend en aanliggend, met weinig onderwol. Het is langer aan de borst, aan de buik, de achterkant van de voorpoten, aan de achterkant van de bovenschenkel en de staart. Op het hoofd, aan de voorkant van de voorpoten en de voorkant van de achterpoten is het haar kort. Het haarkleed is gesloten.

Kleur

 

De Hovawart is er in drie kleuren: zwartblond, zwart en blond.

de drie kleuren

Zwartblond

 

De beharing is zwart en glanzend, de kleur van de aftekening middelblond. Aan het hoofd begint de aftekening onder de neusrug en reikt om de mondhoek tot in de keelaftekening (slabbetje). De puntvormige aftekeningen boven de ogen zijn duidelijk zichtbaar. De borstaftekening bestaat uit twee naast elkaar liggende vlekken, die met elkaar verbonden kunnen zijn. Aan de voorpoten reiken de aftekeningen, van opzij gezien, van de tenen tot ongeveer de pols en lopen aan de achterzijde in hoogte tot de ellebogen uit. Aan de achterpoten is van opzij gezien de aftekening onder het spronggewricht als brede streep, boven het spronggewricht alleen als smalle streep zichtbaar, aan de voorzijde van de achterpoten reikt de aftekening in hoogte tot aan de buik. Ook onder de staartaanzet is een aftekening aanwezig. De aftekening is op alle plaatsen helder begrensd. Enkele kleine witte vlekken aan de borst, als ook enige witte haren aan de tenen en de staartpunt zijn toegestaan. De pigmentatie aan oogleden, neusspiegel, lippen en voetzolen is zwart.

Zwart

 

De beharing is zwart en glanzend. Enkele kleine witte vlekken aan de borst, als ook enige witte haren aan de tenen en de staartpunt zijn toegestaan. De pigmentatie aan oogleden, neusspiegel, lippen en voetzolen is zwart.

Blond

 

De beharing is middelblond, glanzend en wordt naar de buik en aan de poten lichter (Aufhellung). Enkele kleine witte vlekken aan de borst, als ook enige witte haren aan de tenen en de staartpunt zijn toegestaan. De pigmentatie aan oogleden, neusspiegel, lippen en voetzolen is zwart.

Grootte

 

Schofthoogte:

Reuen 63-70 cm.

Teven 58-65 cm.

 

Gezondheid van de Hovawart

 

De standaard verplichten gezondheidsonderzoeken voor het fokken zijn: Oogonderzoek en Heuponderzoek.

 

Alleen A en B heupen zijn toegelaten voor de fok. Een hond met B heupen mag alleen paren met een hond met A heupen. In Belgie is de beoordeling stukken strenger dan in Nederland en Duitsland. Alleen honden met helemaal compleet gave heupen en Norbergwaarde 40 krijgen een A.

Honden met slechte aansluiting, botafwijkinkingen en een Norbergwaarde 38 of minder krijgen op z'n minst een beoordelingen vanaf B1.

De meeste honden met A heupen in Nederland zouden in Belgie een B beoordeling hebben!

Vrijwillige onderzoeken die eigenaren kunnen doen zijn, schouder/elleboogonderzoek, hartonderzoek en, daar dit nog regelmatig in het ras voorkomt, een T4-T3 TSH schildklieronderzoek.

 

 

Verzorging van de Hovawart

 

 

De hovawart is gemakkelijk met betrekking tot de vachtverzorging Hij heeft wekelijks een borstelbeurt nodig, tijdens de rui eventueel wat vaker. Oude en lange haren aan oren en voeten mogen voorzichtig geplukt worden.

 

 

 

 

Copyright © 2019 vd Langemaatshoeve Rights Reserved.